"ΒΑΘΟΣ ΠΕΔΙΟΥ" ΜΕΡΟΣ Γ!
"Στην ομορφιά που χάνεται"
Δεν είναι εύκολο να ζεις στην ύπαιθρο σίγουρα, Τι είναι αυτό
που μας έλκει ενώ παράλληλα κάτι άλλο μας απωθεί και μας τρομάζει να ζήσουμε σε
ένα χωριό. Η κρίση που ήρθε για να μείνει είναι η μεγάλη ευκαιρία για να ανασκευάσουμε
την άποψη μας περί ανέσεων και ευκολιών που υπολείπεται ένα χωριό. Στα πολλά
οδοιπορικά μας στη Μεσσηνία αλλά και σε ένα μεγάλο τμήμα της Ελλάδας θαυμάσαμε
ανθρώπους που πείσμωσαν και επιβλήθηκαν σε κακοτράχαλα βουνά και άγονα χώματα
προκειμένου να ζήσουν από τους καρπούς της γης. Η Μεσσηνία ειδικότερα είναι
διάσπαρτη από μικρά χωριά που βρίσκονται κοντά σε κομβικούς δρόμους. Αν περιηγηθείτε
σε τέτοια χωριά θα βρείτε πολλούς συνανθρώπους μας να διατηρούν ένα καφενείο
μια ταβέρνα μια φάρμα και γενικότερα να έχουν προσαρμώσει τη ζωή τους σε ένα
μοντέλο που φαντάζει παρωχημένο αλλά δεν είναι. Δυστυχώς στα πιο ορεινά χωριά
τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά έως άσχημα. Εμείς μέσα από τα αφιερώματα μας
σας κάνουμε μια έκκληση: Επισκεφθείτε όλα τα χωριά της περιοχής σας συγκεντρώστε
πληροφορίες και πάρτε τη μεγάλη απόφαση. Πάλι αν δεν αποφασίσετε να αλλάξετε
τρόπο ζωής μην αφήνετε να μαραζώσουν τα χωριά καθώς και μια μόνο επίσκεψη μας δίνει
ζωή και κουράγιο σε όσους τα κατοικούν.
Αγρόκτημα στο Αχλαδοχώρι
Φάρμα και Ξενώνας στα Μενινά, μόλις 6 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα.
Στην ορεινή Ιθώμη
Ασούταινα : Χοιροτρόφος σε ένα χωριό με 3 κατοίκους και αν!










